พระเจ้ามิลินท์ตรัสถามว่า
ข้าแต่พระนาคเสน พระผู้เป็นเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้าหรือ?
พระเถระตอบว่า
ไม่ได้เห็น ขอถวายพระพร
ถ้าอย่างนั้น อาจารย์ของพระผู้เป็นเจ้าได้เห็นหรือ ?
ขอถวายพระพร อาจารย์ก็ไม่ได้เห็น
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ถ้าอย่างนั้นพระพุทธเจ้าไม่มี
ขอถวายพระพร มหาบพิตรได้เป็นโอหานที คือสะดือทะเลหรือไม่?
ไม่ได้เห็น พระผู้เป็นเจ้า
ถ้าอย่างนั้น พระราชบิดาของพระองค์ได้เห็นหรือไม่?
ไม่ได้เห็น พระผู้เป็นเจ้า
ถ้าอย่างนั้นสะดือทะเลก็ไม่มี
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ถึงโยมและพระราชบิดาของโยม ไม่ได้เห็นสะดือทะเลก็จริงแหล่ แต่ทว่าสะดือทะเลมีอยู่เป็นแน่
ข้อนี้ก็ฉันนั้นแหละ มหาบพิตร ถึงอาตมาและอาจารย์ของอาตมา ไม่ได้เห็นพระพุทธเจ้าก็จริง แต่พระพุทธเจ้ามีอยู่แน่ ขอถวายพระพร
พระผู้เป็นเจ้าแก้ถูกต้องดีแล้ว
ปัญหาที่ ๒
ถามเรื่องความ
ยิ่งใหญ่แห่งพระพุทธเจ้า
ข้าแต่พระนาคเสน พระพุทธเจ้าไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่าหรือ?
ขอถวายพระพร จริง
พระผู้เป็นเจ้ารู้ได้อย่างไรว่า พระพุทธเจ้าไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า เพราะพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้เห็น ?
ขอถวายพระพร มหาบพิตรจะเข้าพระทัยความข้อนี้อย่างไร.....คือพวกที่ไม่ได้เห็นมหาสมุทร รู้หรือไม่ว่ามหาสมุทรอันกว้างใหญ่ มีน้ำลึกประมาณไม่ได้ หยั่งถึงพื้นได้ยาก เป็นที่ไหลไปรวมอยู่แห่งแม่น้ำใหญ่ทั้ง ๕ คือ คงคา ยมุนา อจิรวดี สรภู มหิ ความ พร่องหรือความเต็มแห่งมหาสมุทรนั้นไม่ปรากฏ แม่น้ำใหญ่ทั้ง ๕ ก็ไหลไปสู่มหาสุมทรเนือง ๆ ?
รู้ พระผู้เป็นเจ้า
ข้อนี้ก็ฉันนั้นแหละ มหาบพิตร คืออาตมาภาพได้เห็นพระสาวกทั้งหลายผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้สำเร็จนิพพานมีอยู่ จึงรู้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นผู้เยี่ยมไม่มีใครเทียมถึง
พระผู้เป็นเจ้าแก้ถูกต้องดีแล้ว