“ขอถวายพระพร ไม่ได้นิพพานเหมือนกันหมด”

   “เหตุไฉนจึงไม่ได้?”

   “ขอถวายพระพร ผู้ใดปฏิบัติดี รู้ยิ่งซึ่งธรรมที่ควรรู้ รอบรู้ธรรมที่ควรรอบรู้ ละธรรมที่ควรละ อบรมธรรมที่ควรอบรม กระทำให้แจ้งซึ่งธรรมที่ควรทำให้แจ้ง ผู้นั้นก็ได้นิพพาน”

    "ถูกแล้ว พระผู้เป็นเจ้า”

   “ข้าแต่พระนาคเสน ผู้ที่ยังไม่ได้นิพพาน รู้หรือไม่ว่านิพพานเป็นสุข?”

   “ขอถวายพระพร...รู้ คือผู้ยังไม่ได้นิพพานก็รู้ว่านิพพานเป็นสุข”

   “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่ยังไม่ได้นิพพานทำไมจึงรู้ว่านิพพานเป็นสุข?”

   “ขอถวายพระพร พวกใดไม่ถูกตัดมือ ตัดเท้า พวกนั้นรู้หรือไม่ว่า การตัดมือตัดเท้าเป็นทุกข์?”

   “อ๋อ....รู้ซิ พระผู้เป็นเจ้า”

   “เหตุไฉนจึงรู้ล่ะ?”

   “รู้ด้วยเขาได้ยินเสียงผู้ถูกตัดมือตัดเท้าร้องให้ครวญคราง”

   “ข้อนี้ก็ฉันนั้นแหละ มหาบพิตร พวกที่ยังไม่ได้นิพพาน ก็รู้ว่านิพานเป็นสุข เพราะได้ยินเสียงพวกได้นิพพาน”

   “ถูกแล้ว พระผู้เป็นเจ้า”